تصمیمات مرحله ای

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail
Print Friendly, PDF & Email

حدود یک ماه و نیم پیش توی یکی از شبکه های اجتماعی در حال گشت و گذار بودم. یک تصویری بود که خیلی توجهم رو  به خودش جلب کرد. با دیدن اون تصویر با خودم تصمیم گرفتم که یه تغییری توی عادات و کارهام بدم.

اما اون تصویر چی بود؟

تصویر شامل چندتا انسان توی سن ها و نسل های متفاوت از نسل های اولیه تا نسل فعلی بود که روی سر هرکدوم از اونها یک هدفون بزرگ گذاشته شده بود و داشتن به آهنگ یا هرچیز دیگه ای گوش میکردن. تفاوتی که بین تصاویر مختلف از ادمها بود این بود که توی هر نسل تکنولوژی مورد استفاده برای پخش آهنگ از طریق هدفون پیشرفته تر شده بود. اولین شخص داشت با رادیو ضبط گوش میداد و همین که به جلوتر رفت تکنولوژی جدیدتری مورد استفاده قرار گرفت برای افراد بعدی.

یک لحظه به خودم اومدم و با خودم گفتم: عین حقیقته اما چرا باید مثلا استفاده از هدفون یا هرچیز مشابه اینقدر همه گیر و اعتیادآور بشه برای ما انسانها. خود من همیشه وقتی پای کامپیوترم نشستم مدام هدفون دور گردنمه و آهنگ های مورد علاقم رو گوش میدم. یه جورایی عادت شده برام. شاید دلایل مختلفی داشته باشه این کار که من دلایلی که اون موقع برای خودم می آوردم شامل مواردی که می نویسم میشه: مثلا اینکه با هدفون کیفیت پخش بهتری دارم و لذت بیشتری از آهنگ مورد علاقم میبرم. دلیل دیگه اینکه شاید مزاحم کار بقیه باشم یا بقیه شاید آهنگ مورد علاقم رو دوست نداشته باشن.

اما تصمیم:

این افکار و سوالات که توی ذهنم نقش بست با خودم گفتم بزار ببینم می تونم به این عادت غلبه کنم و واقعا درک کنم که آیا بدون هدفون هم میشه آهنگ گوش داد یا نه. تصمیمی که گرفتم این بود که برای شروع تا یک ماه به هیچ وجه برای آهنگ گوش دادن به سراغ هدفون و این جور چیزا نرم و با صدای بلند بدون این تجهیزات گوش بدم.

و اما نتیجه:

الان حدود یک ماه و شایدم بیشتراز اون تصمیم داره میگذره و من به جز در مواردی که واقعا بدون هدفون نمیتونستم متوجه صحبت بشم(برای تماشای یک مصاحبه توی یک محیط شلوغ) از هدفون یا هندزفری به هیچ وجه استفاده نکردم. اونقدر استفاده نکرده بودم که دیگه اصلا انگار که نه انگار که عادت داشتم از هدفون استفاده کنم. الان هم هر آهنگی رو در زمان مناسبی که می خوام با صدای اسپیکر های کامپیوترم گوش میدم.

دیروز با خودم گفتم بزار امروز از هدفون استفاده کنم ببینم چه احساسی دارم. هدفون رو گذاشتم روی گوش هام. اهنگ رو پخش کردم. بلافاصله دستهام بدون اختیار و کنترل رفتن سراغ هدفون و اون رو از روی گوشم در آوردن.

اصلا باورم نمیشد. اصلا دیگه اهنگ گوش دادن اون حس و حال قدیمی رو که با هدفون داشت دیگه برام نداشت. یک جمله ای هست که یکی از بزرگان حوزه کسب و کار گفته: ” ما نباید از مشتری بپرسیم که چی میخواد، بلکه باید بهش نیازهاش رو نشون بدیم

به این جمله اعتقاد داشتم اما الان اطمینان هم پیدا کردم. واقعا اگر من بهم نمیگفتن که هدفون اینجوره و اونجوره شاید هیچ وقت نمیرفتم به سمت استفاده فراوان از اون.

من یک عادتی دارم توی زندگیم و اون هم اینه که هر چندوقت یکبار یک تغییر اساسی ایجاد می کنم و جلوی وابسته شدن به چیز یا موضوع خاصی رو از خودم می گیرم و اینبار گفتم تا این موضوع رو با شما درمیون بزارم.

امیدوارم تونسته باشم تجربه خودم رو از این حس بخوبی منتقل کرده باشم!

پ.ن.: متاسفانه هرچی جستجو کردم نتونستم اون تصویر رو پیدا کنم!

درباره

توی چندسال گذشته در زمینه مدیریت محصول در شرکت ها و استارتاپ های مختلف مشغول به فعالیت بودم و روز به روز به اشتیاقم به این زمینه افزوده میشه. درحال حاضر مدیر محصول دیجی پی هستم و بعنوان مشاور محصول استارتاپ های مختلف نیز فعالیت دارم.

بدون دیدگاه

ارسال دیدگاه